Rusya’nın ABD’nin füze savunmasına karşı uzay tabanlı nükleer silahlara yönelebilme durumu değerlendiriliyor.
Birleşik Krallık merkezli Royal United Services Institute (RUSI) tarafından yayımlanan rapora göre Rusya, nükleer cephaneliğini ABD’nin füze savunması için kurduğu uydu sistemlerine karşı değerlendirebilir. RUSI kıdemli araştırmacısı ve raporun yazarı Sidharth Kaushal, Rusya’nın nükleer kuvvetlerini koruma seçenekleri azaldıkça erken saldırı kapasitesine ve ABD füze savunmasını etkisizleştirecek kabiliyetlere daha fazla ağırlık verebileceğini savunuyor.
Space News tarafından yapılan habere göre bu çalışma, ABD’nin füze uyarısı ve takibi için alçak Dünya yörüngesinde (LEO) geniş bir uydu ağı kurduğu dönemde yayımlandı. Raporda yüzlerce veya binlerce uydudan oluşan ağlara karşı uyduları tek tek hedef alan geleneksel uydu karşıtı füzeler pahalı ve sınırlı kalabildiği ifade ediliyor. Bu bakımdan uzayda gerçekleşecek olası bir nükleer patlama ise çok daha geniş bir alanda etki oluşturabilir.
Uzayda nükleer seçenek
Rapor, uzaydaki nükleer patlamanın etkisinin yerde görülen basınç dalgasından ziyade patlamayla oluşan plazma akışlarına ve bu akışların Dünya’nın manyetik alanıyla etkileşimine dayanacağını belirtiyor. Bu etkiler binlerce kilometreye yayılabilir; ancak yönlendirilemedikleri için belirli uyduları hedef almak mümkün olmayabilir.
RUSI, RAND Corporation’ın araştırmasına atıfta bulunarak uzayda gerçekleşecek tek bir 110 kiloton’luk patlamanın yörüngedeki uyduların yaklaşık %20’sini etkileyebileceğini aktarıyor. Olası hasarın boyutu ise patlamanın irtifasına, uyduların yörüngedeki dağılımına ve radyasyona dayanıklılıklarına bağlı olarak değişmekte. Etki her durumda kalıcı olmayabilir ancak, kritik bir anda yaşanacak geçici kesinti bile askeri sistemleri aksatabilir.
Raporda uzay tabanlı elektronik harp sistemleri de değerlendiriliyor. Bu sistemler, özellikle füze savunmasında kullanılan radarların takibini kısa süreliğine bozabilir. Yönlendirilmiş enerji silahları ve uydu karşıtı füzeler de olası seçenekler arasında yer alıyor. Fakat, bu silah sistemlerinin yüksek maliyetleri ve çok sayıda uyduyu etkisizleştirmedeki sınırlılıkları kullanımlarını kısıtlayabilir.
Rusya’nın nükleer cephaneliğinde köklü bir değişimden ziyade mevcut kapasitesini geliştirmesi de olası görülüyor. Moskova’nın silo tabanlı füzelere daha fazla ağırlık verebileceği ve ABD’nin füze savunması ile uzay tabanlı istihbarat, gözetleme ve keşif (ISR) sistemlerine karşı erken saldırı seçeneklerini geliştirebileceği değerlendiriliyor. Ancak bu öngörüler, Rusya’nın böyle bir silah programı yürüttüğünü kanıtlamıyor.
1967 tarihli Dış Uzay Antlaşması’nın IV. Maddesi; nükleer silahların veya diğer kitle imha silahlarının Dünya yörüngesine yerleştirilmesini, gök cisimlerine konuşlandırılmasını ya da uzayda başka bir biçimde bulundurulmasını yasaklıyor. Bu bağlamda uzaya nükleer silah yerleştirilmesi, antlaşmanın ihlal edilmesi demek.
İlgili Olarak
Havacılık ve Uzay Mühendisliği öğrencisi. Savunma sanayii araştırmacısı.
